Enige tijd geleden had ik bij Belle een aantal bultjes bij haar tepels gevoeld. Aangezien ze verder een gezonde indruk op me maakte, heb ik er niet veel aandacht aangeschonken. Vlak voor ons weekend Werchter begon ik me toch steeds meer zorgen te maken. Belle werd steeds inactiever, wilde niet meer naar buiten en leek steeds meer te gaan eten. De kilo’s die ze afgevallen was, zitten er inmiddels dubbel en dwars aan. Ze lijkt wel zwanger! Ik weet het aan het veranderen van het voer, omdat ik mijn oude merk uit Amsterdam hier niet te pakken kreeg.

Afgelopen dinsdag ben ik toch maar met de bulten naar de dierenarts gegaan. Na het onderzoek deelde hij me plompverloren mee dat Belle twee tumoren had, die alleen te behandelen waren als ze niet uitgezaaid waren! Jullie begrijpen dat ik zowat door mijn benen zakte. De goede man kon natuurlijk ook mijn referentiekader niet weten, maar een stoeltje achter me had fijn geweest. Ik kon me gelukkig staande houden, maar kreeg wel tranen in mijn ogen. Mijn kleine meissie die wellicht kanker had. Uit de verdere uitleg van de dierenarts begreep ik dat het zowel kwaad- als goedaardige cystes kunnen zijn. In het ergste geval zou ze binnen afzienbare tijd doodgaan, in het beste geval had ze een zware operatie nodig. Ik ben erg aan Belle gehecht, ik heb haar al 12 jaar en ze maakte op mij nog steeds een vrolijke indruk. Dat heeft me doen besluiten haar een zware operatie te laten ondergaan.

Vandaag was het zover. Ik had het niet breed toen ik mijn meissie bij de dierenkliniek afgaf. Met de woorden "Dag meissie, het komt allemaal goed" liep ik weg met tranen in mijn ogen. Ruim drie uur later werd ik opgebeld met de mededeling dat de operatie geslaagd was. Ik kon Belle op komen halen. Ze heeft een wond van haar oksels tot aan haar lies. Er is één rij tepels weggenomen. Het bleek verder dat ze ondanks sterilisatie nog een eierstok had, waardoor er hormonen aangemaakt werden. Dit is waarschijnlijk de oorzaak van de cystes. Gelukkig waren er geen uitzaaiingen in de longen, anders hadden ze niet geopereerd. Of dat komt doordat ik er snel bij was of dat het goedaardig was, zal ik nooit weten, want in tegenstelling tot bij mensen wordt dat niet onderzocht.

Belle is nu thuis en ligt heel zielig bij me. Ze heeft een rompertje aangekregen om de wond te beschermen. Het is een doorzettertje en net zo eigenwijs als ik, want het is nu vier uur nadat ik haar opgehaald heb en ze probeert al rond te lopen. Wat een kanjer!